Menu
RSS
A+ A A-

Muzeum Lokalne w Łąkorzu

0
1
0
s2smodern
powered by social2s
Muzeum Lokalne w Łąkorzu

Muzeum Lokalne i Stowarzyszenie Ochrony Przyrody i Dziedzictwa Kulturowego w Łąkorzu (powiat nowomiejski) zaprasza do zwiedzenia miejscowego muzeum, kuźni i wiatraka. Muzeum Lokalne w Łąkorzu jest placówką, w której obejrzeć można ciekawe przedmioty związane z kulturą materialną z regionu Nowego Miasta Lubawskiego. Zbiory sukcesywnie uzupełnia Jan Ostrowski, kustosz muzeum korzystając z darów mieszkańców.

 Jan Ostrowski zaprasza do zwiedzania ekspozycji w muzeum, repliki kuźni i wiatraka holenderskiego w Łąkorzu, codziennie od godziny 10-tej do 14-tej.

 Bliższe informacje można uzyskać dzwoniąc pod numer telefonu: 509 980 320.

200 - letnia chata, w której znajdują się dwie wystawy stałe. Wystawa pierwsza pt.: Mleczarstwooraz Jak sobie pościelisz tak się wyśpisz. Pierwsza wystawa zajmuje dwa pomieszczenia i prezentuje eksponaty związane z działem mleczarskim.

'Moja dzisiejsza wycieczka do Muzeum Lokalnego w Łąkorzu była niezwykle udana. Nie sądziłem, że w granicach historycznej Ziemi Lubawskiej znajduje się tak wyjątkowe miejsce. Pan Ostrowski, który jest właścicielem muzeum pokazał mi liczne eksponaty pochodzące od okolicznych mieszkańców. Eksponaty muzealne są lokowane w czterech miejscach. Pierwszy zbiór znajduje się na gospodarstwie Pana Ostrowskiego, a kolejne w zabytkowej chatce oraz kuźni. Ostatnim i moim zdaniem najbardziej urokliwym miejscem jest XIX wieczny wiatrak, który w znacznym stopniu odnowiono dzięki zaangażowaniu darczyńców i okolicznych pasjonatów historii regionu."

źródło: ziemialubawska.blogspot.com

Muzeum Lokale w Łąkorzu  otwarto 22 września 1995 roku. Zostało utworzone przez  Jana Ostrowskiego. W pierwszej wersji miało to być muzeum rolnicze (maszyn rolniczych), bo tego rodzaju eksponatów  zebrał najwięcej. Z czasem jednak przybywało muzealiów związanych z innymi dziedzinami życia i pracy na wsi. Kiedy liczba maszyn, urządzeń, narzędzi i przedmiotów różnego rodzaju przekroczyła 200 eksponatów, narodził się pomysł powołania od życia Muzeum Lokalnego. Muzeum Lokalne w Łąkorzu prezentuje swoje ekspozycje w różnych obiektach: zabytkowa  chata , kuźnia, teren pod gospodarstwem i budynki gospodarcze właściciela muzeum. W oparciu o zgromadzone zabytki powstały stałe wystawy, które razem przedstawiają obraz wsi  z  początku XX wieku. Pierwszą wystawą w historii tego muzeum była wystawa plenerowa przedstawiająca maszyny, narzędzia i urządzenia stosowane w dawnych gospodarstwach wiejskich. Ekspozycja, która można nazwać skansenem maszyn rolniczych znajduje się przed domem pana Ostrowskiego każdy przejezdny widzi z daleka maszyny o przeróżnych kształtach i wielkościach. Skansen ciągle się powiększa. Przybywa sponsorów, którzy podobnie jak właściciel chcieliby „ ocalić od zapomnienia ” chociaż fragment swoje przeszłości. Niektóre eksponaty  właściciel pozyskał droga wymiany z innymi kolekcjonerami. Inne natomiast kupił. Wśród eksponowanych maszyn na szczególną uwagę zasługują te najstarsze pochodzące od powszechnie znanych producentów. Między innymi kopaczka do ziemniaków firmy Cegielskiego, siewnik Ventztiego z  Grudziądza oraz kierat i młockarnia Somnitza z Biskupca. Bogato przedstawia się kolekcja różnego rodzaju pługów. Pan Jan chciał, aby zwiedzający mogli porównać urządzenia pochodzące z różnych okresów, a tym samym zaobserwować rozwój techniki na przykładzie stosunkowo prostych maszyn, wykonywanych często przez  wiejskich kowali. W zbiorach muzeum znajduje się unikalny silnik z 1902 roku służący do napędu młocarni. Z tego okresu pochodzą również drewniane brony. Rzadko spotykaną maszyną  jest siewnik do nasion motylkowych. Jest to charakterystyczna, długa na 4 metry belka, którą ustawiało się na specjalnej taczce. Jedna osoba ciągnęła taczkę, a druga trzymała belkę. Gospodarz posiada pokaźną kolekcję sprzętu służącego do zbiorów i omłotów zbóż. Zobaczyć tu można, kosy z kompletami ostrzałek, żniwiarek i wiązałki, wozy drabiniaste oraz tradycyjne cepy, rozwerki (kieraty) do napędzania różnego rodzaju młockarni i wialni do oczyszczania zboża. Niektóre przedmioty, zwłaszcza te drewniane, właściciel przechowuje w pomieszczeniach gospodarczych. Tam również przechowuje część eksponatów związanych z rzemiosłem, które prezentowane są podczas czasowych  wystaw tematycznych. Cześć II muzeum w  środku wsi w zabytkowej chacie składa się z dwóch izb ”ciemnej” kuchni i strychu. Jedna izba przeznaczona jest do wystaw tematycznych. Druga izba  wraz z kuchnią ilustruje wnętrze domu i warunki życia wiejskiego z początku XX wieku. Charakterystyczne meble, sprzęt codziennego użytku stanowią niepowtarzalny klimat tego miejsca. Nie ma tu gablot i regałów z eksponatami, nie trzeba  zakładać obuwia ochronnego. W chacie brakuje tylko zapachu, świeżego chleba. W kuchni znajduje się stary piec, typowa dla tych terenów westfalka, czyli blaszany piec pokryty żeliwną płytą. Piec służył  do ogrzewania pomieszczenia i gotowania posiłków. W wyposażeniu kuchni można znaleźć: żeliwne garnki, gliniane dzbanki, dwojaki, w których gospodynie nosiły posiłki dla osób pracujących na polu, młynki do przypraw i kawy oraz naczynia i sztućce, począwszy od prostych drewnianych łyżek po porcelanowe, pięknie zdobione solniczki. Nieodłącznym wyposażeniem dawnej wiejskiej kuchni była ława, na której stały najpierw drewniane cebry, a później wiadra z  wodą. Całości dopełniają pięknie haftowane makatki zdobiące wnętrze. W pokoju znajdują się stare meble: stół, krzesło, szafa, łóżko, oczywiście  wszystkie z minionej epoki. Na ścianach wiszą portrety i stare obrazy przedstawiające sceny biblijne. Przy  drzwiach wisi kilka egzemplarzy metalowych, żeliwnych i porcelanowych kropielnic. Nie wielkie okno zdobi ręcznie dziergana firanka. Ciekawym i wartościowy jest wózek dziecięcy z porcelanowym uchwytem. Do oświetlenia mieszkania używano lamp naftowych. Wystrój zmienia się wraz z porą roku. Na Boże Narodzenie pojawia się choinka z papierowymi i słomianymi ozdobami, kolorowymi lukrowanymi pierniczkami, orzechami, łańcuchami ze słomy i kolorowej bibuły. Ozdobą pokoju są haftowane serwety, obrusy i tkane dywaniki ułożone na podłodze. Muzeum Lokalne to od niedawna również kuźnia i urządzony w niej warsztat kowalski, który był najważniejszy w naszej wsi. Wzdłuż frontowej ściany znajduje się wsparte na słupach podcienie, które umożliwiało kowalowi wykonywanie prac ,np. podkuwanie koni. Przed budynkiem kuźni stoi stary drewniany wóz na drewnianych kołach. Warsztat jest wyposażony w urządzenia rzemieślnicze. Znajduje się tu miech kowalski, gliniana kotlina, czyli palenisko, ręczne wiertarki zwane „ bormaszynami”, zestawy kleszczy i młotków oraz okute koła drewniane. Zrekonstruowana kuźnia i stary wóz doskonale komponuje się z dwustuletnią chatą. Kolejnym pomieszczeniem jest niewielki strych znajdujący się w chacie. Ze względu na lekki strop nie można tam eksponować ciężkich przedmiotów. Strych został wykorzystany do prezentacji wyrobów i narzędzi krawieckich, hafciarskich oraz służy jako galeria prac pokonkursowych.

Wystawy muzealne

        „ Wiejski skansen maszyn rolniczych’ (stała ekspozycja plenerowa )

        „ Kopia starej kuźni ” ( stała ekspozycja plenerowa)

        „ Warunki życia wiejskiego z początku XX wieku” (stała ekspozycja ) 

        „ Szlakiem ginących zawodów” (ekspozycja czasowa)

        „Wypiek chleba” (ekspozycja czasowa)

        „ Życie w dawnej szkole” (ekspozycja stała)

Muzeum Lokalne w Łąkorzu
13-334 Łąkorz, gm. Biskupiec
Stowarzyszenie Ochrony Przyrody i Dziedzictwa Kulturowego

Jan Ostrowski tel. 509 980 320 (zwiedzanie po uprzednim kontakcie telefonicznym)
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

0
1
0
s2smodern
Powrót na górę