Menu
A+ A A-

Dawny kościół ewangelicki ob. Kino Harmonia

Zanim pośrodku nowomiejskiego rynku stanął kościół, jego miejsce zajmował ratusz. Działo się tak, jak tradycja miast nakazywała - rajcy urzędowali niezmiennie w budynku na głównym placu miasta od XIV w. do 1806 r. Wówczas ratusz spłonął i został wyburzony, a gmina ewangelicka w latach 1824 – 1827 zbudowała prosty, jednonawowy kościół ewangelicki, do którego w latach 1852-1861 dobudowano drewnianą wieżę, która w okresie 1908 – 1912 wymieniona została na metalową. Jeszcze przed I wojną światową świątynię zburzono, by wznieść nową, okazalszą. Pierwsze nabożeństwo odprawiono w niej w grudniu 1912 r. W roku 1945, po II wojnie światowej gmina ewangelicka przestała istnieć, a kościół nie był użytkowany w latach 1945-1947. Posadzka kościoła była wykonana z płyt piaskowca i przeniesiona została do prezbiterium kościoła gotyckiego. Ołtarz główny z krucyfiksem przeniesiony została do kościoła w Ząbrowie koło Iławy, organy wywiezione a ławki przekazano do kościoła w Iławie. Do chwili obecnej zachował się jeden z trzech dzwonów znajdujących się w kościele ewangelickim: dzwon zegara, który w katach 70. został odrestaurowany. Obecnie budynek sakralny został zaadaptowany na potrzeby Kina „Harmonia”, Centrum Informacji Turystycznej*** oraz kawiarenki. 

Czytaj dalej...

Przychodnia Zdrowia przy ul. Grunwaldzkiej

Budynek przy ul. Grunwaldzkiej 2 powstał w XIX wieku. Do 1864 roku był własnością Johanna i Franciszki Paniewiczów. Potem właścicielem domu został murarz Wilhelm Schubring (1864-1913), zaś od 1913 roku w posiadanie budynku wszedł Artur Schubring, który wraz z małżonką Martą był jego właścicielem do roku 1937. Od śmierci męża Marta Schubring mieszkała w tym domu jeszcze po II wojnie, aż do swej śmierci w roku 1966. Po roku 1945 roku mieściła się tu Przychodnia Zdrowia. Po śmierci Marty Schubring budynek przeszedł na własność Skarbu Państwa, obecnie pełni funkcje mieszkalno-usługowe.

Czytaj dalej...

Sala gimnastyczna przy ul. 3 Maja

Kamień węgielny pod budowę tej sali gimnastycznej wmurowano 1 maja 1889 roku. Sala była prezentem od władz Nowego Miasta Lubawskiego dla Progimnazjum. Oddano ją do użytku 28 sierpnia 1889 roku, zaś uroczystość przekazania odbyła się 3 września 1890 roku. Był to wówczas jeden z okazalszych budynków w mieście (długość 19,95 m, szerokość 9,95 m, belkowanie na wysokość 5,45 m). Ze składek uczniowskich pobudowano w sali scenę, gdzie wystawiano przedstawienia teatralne. W podłodze ceglanej tuż przy drzwiach wejściowych wypalono cztery litery F, które miały przypominać uczniom o znaczeniu wychowania fizycznego: Freich– świeży,Fromm– skromny, Froh– wesoły i Frei– wolny. W sali tej przez kilkadziesiąt lat odbywały się pisemne matury.

Czytaj dalej...

Kamienica przy ul. Rynek

Okazała kamienica przy ul. Rynek 2 wielokrotnie zmieniała swojego właściciela. W latach 1816-1819 budynek był w posiadaniu Gottlieba Kellera. Kolejnymi właścicielami byli: Johann i Anna Wiehert (1819-1836), Johann Rohde (1836-1844), aptekarz Carl Freytag i Ludwika Freytag (1844-1845), Gottfried i Fryderyka Dolega (1845-1852), wdowa Fryderyka Dolega (1852-1873), Berta Kulicky (1873-1899), księgarz Carl Koepke (1899-1921). Do 1920 roku mieściło się tu niemieckie przedsiębiorstwo poligraficzne „Drwęca – Drukarnia i Księgarnia” (drukarnia, introligatornia i księgarnia), które wydawało m.in. gazetę Neumarker Zeitungi powiatowy Kreisblatt. Rok później firma została wykupiona przez Banki Ludowe w Lubawie i Nowym Mieście Lubawskim. W latach 1921 – 1939 wydawano tu i drukowano gazetę „Drwęca” wraz z dodatkami. Od 1938 roku kamienicę zakupiło przedsiębiorstwo Drwęca - Drukarnia i Księgarnia. Z dniem 24 maja 1974 roku kamienica została przekazana na rzecz Skarbu Państwa za symboliczną złotówkę, a obecnie znajduje się w rękach prywatnych.

Czytaj dalej...
Subskrybuj to źródło RSS